Een smal weggetje omgeven door groen brengt je naar ‘Kastaurant’ Stadsjochies in Utrecht. Een restaurant in een kas, waar de gerechten rechtstreeks van eigen land en uit de kas komen.
Wat begon als een stukje land om het moestuinieren uit te proberen met zijn kinderen, groeide uit tot een teeltbedrijf en een goedlopend restaurant met winkel waar alles van eigen grond komt. Het oog van initiatiefnemer Rob Geerlings viel in 2016 op deze plek, aan de rand van Utrecht. In eerste instantie om zijn camper te stallen en simpelweg wat groentes te telen. Zijn kinderen kwamen regelmatig naar de stadstuin en waren verbaasd over de volle smaak van de tomaten en de bijzondere kleur van de wortels. ‘Stadsjochies’ noemde Rob ze gekscherend, en daarmee was de naam voor de toekomstige droom geboren.
Van moestuin naar ‘Kastaurant’ Stadsjochies
Bedrijfsleider Jan vertelt: “Er stonden hier oude kassen, waar ook al groentes werden verbouwd voor de gemeente Utrecht. Rob raakte verliefd op dit stukje grond. Hij kon het eerst pachten en daarna kopen. Met zijn zoontjes Lars en Olè probeerden ze wat te telen, gewoon om te ontspannen. De teelt breidde zich steeds verder uit, tot Rob drie jaar geleden het horecabedrijf opende: Stadsjochies. Eigenlijk een uit de hand gelopen hobby.”
![](https://www.seasons.nl/app/uploads/sites/4/2024/07/BW-Stadsjochies-024_0270-LR-768x1024.jpg)
Liefde voor de plek
Bedrijfsleider Jan werkt sinds 2023 bij Stadsjochies: In dit seizoen, maar ook in de winter bij het haardvuur, denk ik elke keer weer: er is geen leukere plek om te mogen werken. Omdat geen enkele dag hetzelfde is, en we steeds blijven ontwikkelen en uitbreiden.”
Pieter staat sinds 2021 in de keuken en stelt onder andere de menu’s samen: “Na de coronatijd wilde ik eigenlijk stoppen met het vak, terwijl ik mijn hele leven kook. Het plezier was even weggezakt. Ik hoefde hier alleen maar het hoekje te komen om te weten dat dit het pad was wat ik wilde bewandelen. Als kok is dit concept fantastisch. Je bent betrokken bij het hele proces: van telen, tot voorbereiden en koken. Dat maakt het mooi.”
Jan: “Bijzonder is dat we producten gebruiken die geen ander restaurant op die manier gebruikt. Pieter draait bijvoorbeeld ijs van Oost-Indische kers. Dat is heel duur om in te kopen, maar bij ons groeit het in overvloed, dus kun je er ook nieuwe recepten mee proberen. Pieter is heel creatief in het bedenken van de gerechten.”
![](https://www.seasons.nl/app/uploads/sites/4/2024/07/BW-Stadsjochies-024_1097-LR-768x1024.jpg)
Eten met de seizoenen
Bij Stadsjochies eet je mee met de seizoenen. Wat er op dat moment groeit op het terrein, vind je terug op je bord. Pieter: “We hebben daarom ook geen vaste kaart, maar een verrassingsmenu. We willen namelijk niet extra hoeven inkopen. Áls we spullen inkopen, bijvoorbeeld vlees of vis, dan het liefst lokaal.”
Verbouwen op vier manieren
Het bijzondere aan Stadsjochies is dat er op het terrein op vier verschillende manieren groentes, bloemen en kruiden worden verbouwd. De producten worden verkocht aan andere horeca en gebruikt voor het eigen restaurant. Pieter: “We verbouwen in de kas en in de volle grond. Daarnaast hebben we een vertical farm waarin cressen groeien. Die plantjes groeien verticaal en staan in de bakken onder licht. Tot slot de permacultuur stijl, theetuin waar theekruiden en eetbare bloemen groeien. Je laat daar de natuur helemaal z’n gang gaan. Even later stond er heel veel brandnetel, maar daar maak ik dan een soep van. Daar zit zoveel in, dat is crazy. Voor mijn gevoel denk ik altijd: als mensen hier hebben gegeten, dan hebben ze hun portie gezonde groentes wel weer gehad.”
Op donderdag tot en met zondag kun je lunchen bij Stadsjochies (waarbij je zelf het aantal gangen kiest), van dinsdag tot en met zondag schuif je aan voor een diner in de kas mét rondleiding door de kassen en tuinen. Benieuwd naar Stadsjochies? Bekijk dan hier hun website.
Meer lezen?
B&B’s Zwolle: dit zijn onze favorieten
Smullen van verser dan vers: 9x een restaurant met eigen kas / moestuin
Goudsbloemen – op je bord, in de vaas en in de tuin
TEKST RACHEL VIETH | FOTOGRAFIE ERNIE ENKELAAR